LEKCJA 2

Linie trendu. Zasięg ruchu kursu.

Linie trendu są jednym z najważniejszych elementów analizy metodą punktowo-symboliczną, a wykreślenie ich na wykresach jest bardzo łatwe. Stosuje się dwie podstawowe linie trendu: linię wsparcia hossy oraz linię oporu bessy, a także dwie dodatkowe linie: linię oporu hossy i linię wsparcia bessy.

Linia wsparcia hossy.

Linia ta jest podstawowym elementem formacji na wykresach kursów papierów wartościowych. Wskazuje ona główny trend danego papieru wartościowego. Inwestor chcąc kupić dany papier wartościowy powinien sprawdzić, czy jego kurs znajduje się powyżej linii wsparcia hossy. Jeżeli by tak nie było, nie powinien go kupować. Wykreślenie linii jest bardzo proste. W momencie, gdy dany  papier wartościowy utworzył już swoją bazę poniżej linii oporu bessy i generuje pierwszy sygnał zakupu (sygnały zakupu i sprzedaży zostaną omówione w dalszej części pracy), należy odnaleźć  na wykresie kolumnę O z najniższym dnem i zacząć kreślenie linii trendu w górę pod kątem 45 stopni, rozpoczynając od kratki znajdującej się pod kratką odpowiadającą poziomowi najniższego dna. Gdy  kurs danego papieru wartościowego przebija linię trendu i równocześnie generuje sygnał sprzedaży, to jest to wyraźny sygnał, że dany papier należy sprzedać, istnieje bowiem duże prawdopodobieństwo, że trend uległ zmianie.

 
Linia oporu bessy.

Linia oporu bessy jest przeciwieństwem linii wsparcia hossy. W momencie, gdy kurs danego papieru wartościowego zaczyna tworzyć obszar dystrybucji powyżej linii wsparcia hossy i generuje pierwszy sygnał sprzedaży, należy odnaleźć najwyżej położony znak X i kreślić linię trendu od kratki usytuowanej nad wspomnianym znakiem X w dół pod kątem 135 stopni. Najrozsądniej nie zajmować pozycji długiej, kiedy kurs znajduje się poniżej linii oporu bessy, a sygnały zakupu pojawiające się tuż pod tą linią zazwyczaj są fałszywe. 

  

Linia oporu hossy.

Linię oporu hossy wykreśla się dokonując przesunięcia w lewą stronę od ostatnio wygenerowanego sygnału zakupu i odnajdując pierwszą napotkaną ścianę znaków O. Musi to być ściana znaków, a nie kolumna znaków O. Ściana znaków O jest to zazwyczaj ostatni ruch kursu w dół, od którego zaczyna się odbicie – przewagę zaczyna mieć popyt. Następnie, przesuwając się w prawo do kolumny X, należy rozpocząć kreślenie linii trendu, zaczynając od kratki powyżej najwyższego znaku X. Linia ta również przebiega pod kątem 45 stopni.
Zazwyczaj kurs będzie napotykał na opór, gdy zbliży się do linii oporu hossy, ale może zajść potrzeba wykreślania tej linii kilka razy. Ograniczenia w postaci linii wsparcia hossy i linii oporu hossy tworzą kanał trendu.

 

Linia wsparcia bessy.

Linię wsparcia bessy konstruuje się poprzez odszukanie pierwszej ściany znaków X. Następnie dokonuje się przesunięcia do kolumny kółek i od kratki pod najniższym znakiem O rozpoczyna się rysowanie biegnącej pod kątem 135 stopni w dół linii wsparcia bessy. Każdy ruch cen w dół zostanie najprawdopodobniej powstrzymany na linii wsparcia bessy, gdyż przy tym poziomie uaktywni się popyt ze strony inwestorów.

 

Zasięg ruchu kursów – pomiar pionowy.

Zagadnienie to obejmuje metodę  zwaną pomiarem pionowym. Metoda ta była stosowana w analizie punktowo-symbolicznej od dziesiątków lat.  Gdy kurs danego papieru wartościowego odbije się od dna, w pewnym momencie zostanie wygenerowany sygnał zakupu. Kurs wzrośnie do określonego poziomu, na którym znowu przeważy podaż i kurs dokona odwrócenia do kolumny kółek. Wówczas należy dodać do siebie wartości poszczególnych X z kolumny przed odwróceniem (wartość X nie jest stała – wynika to z przyjętej skali 2%) i pomnożyć razy trzy (wynika to z określonej wcześniej trzykratkowej metody odwrócenia), a na końcu dodać do poziomu dna kolumny X (miejsca rozpoczęcia kolumny X). Uzyskany wynik to przybliżony zasięg ruchu kursu w górę. Niekiedy zdarza się, że kurs przebija szacowany wynik i kontynuuje trend wzrostowy. Warto jednak dla bezpieczeństwa przyjrzeć się wówczas dokładniej temu papierowi i przeprowadzić ponownie ocenę jego potencjału.
Pomiar pionowy jest dość wiarygodny, powinien być więc stosowany praktycznie w każdym możliwym przypadku.

  

Źródło: Thomas J. Dorsey "Wykresy punktowo-symboliczne"; Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 1998r.